मटके में आठ प्रकार के जुठ

एक बार घूमते-घूमते कालिदास बाजार गये | वहाँ एक

महिला बैठी मिली | उसके पास एक मटका था और कुछ

प्यालियाँ पड़ी थी | कालिदास ने उस महिला से पूछा : ” क्या बेच

रही हो ? “ महिला ने जवाब दिया : ” महाराज ! मैं

पाप बेचती हूँ | “ कालिदास ने आश्चर्यचकित होकर पूछा : ” पाप

और मटके में ? “ महिला बोली : ” हाँ , महाराज ! मटके में पाप है

| “ कालिदास : ” कौन-सा पाप है ? “महिला : ” आठ पाप इस

मटके में है | मैं चिल्लाकर कहती हूँ की मैं पाप बेचती हूँ पाप …

और लोग पैसे देकर पाप ले जाते है|”

अब महाकवि कालिदास को और आश्चर्य हुआ : ” पैसे देकर

लोग पाप ले जाते है ? “महिला : ” हाँ , महाराज ! पैसे से

खरीदकर लोग पाप ले जाते है | “

कालिदास : ” इस मटके में आठ पाप कौन-कौन से है ? “

महिला : ” क्रोध ,बुद्धिनाश , यश का नाश , स्त्री एवं बच्चों के

साथ

अत्याचार और अन्याय , चोरी , असत्य आदि दुराचार , पुण्य

का नाश , और

स्वास्थ्य का नाश … ऐसे आठ प्रकार के पाप इस घड़े में है | “

कालिदास को कौतुहल हुआ की यह तो बड़ी विचित्र बात है |

किसी भी शास्त्र में नहीं आया है की मटके में आठ प्रकार के पाप

होते है | वे बोले : ” आखिरकार इसमें क्या है ? ” // महिला : ”

महाराज ! इसमें शराब है शराब ! “

कालिदास महिला की कुशलता पर प्रसन्न होकर बोले : ” तुझे

धन्यवाद है ! शराब में आठ प्रकार के पाप है यह तू जानती है

और ‘मैं पाप बेचती हूँ ‘ ऐसा कहकर बेचती है फिर भी लोग ले

जाते है |

Bkneelam

MAHAMRITYUNJAY MANTRA

ATI VISHISHT ,ADBHUT ,DURLABH MAHAMRITYUNJAY MANTRA....

अति विशिष्ट, अद्भुत और दुर्लभ महामृत्युजय मंत्र- 

MANTRA:-

       "ॐ त्रयंबकं यजामहे सुगंधिम् पुष्टीवर्धनम ऊर्वारुकमिव स्तुता वरदा प्रयोदयंताम् आयुः प्राणं प्रजां पशुं ब्रम्ह वर्चसं मह्यम् दत्वा ब्रजत ब्रम्ह लोकं॥" 

ये बहुत ही विशिष्ट और अद्भुत महामृत्युंजय मंत्र है ,ये मंत्र हमें अपने गुरुदेव से प्राप्त हुआ है | इस मंत्र की ये विशेषता है कि इसका नित्य श्रवण करने से या जाप करने से वात ,पित्त और... कफ़ ,तीनो प्रकार के दोषों का नाश होता है| इस मंत्र का अगर पारद शिवलिंग के सामने पूर्ण श्रद्धा से जाप किया जाए,तो शरीर में कैसा भी रोग क्यों न हो ,वह धीरे धीरे कम होता ही है,और लगातार यदि जाप किया जाए तो रोग समाप्त भी हो जाता है|यदि पारद शिवलिंग पर गाय के कच्चे दूध और पानी मिश्रित जल से अभिषेक किया जाए तो ये प्रक्रिया और भी जल्दी संपन्न हो जाती हैं|मंत्र जाप या अभिषेक में मंत्र की आवृत्ति नित्य कम से कम १०८ बार अवश्य होना चाहिए| ||जय सदगुरुदेव||

નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં, શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું :

નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં,
શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું :
જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની
શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી.

કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની
આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરી ઝરી.
તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને
તનેય આ માનવ માનવે કર્યો;

મનુષ્યની માનવતાની જીત આ
થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું.
તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં,
શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં જઇ ત્યાં, બધે જ તું.

તને નમું, પથ્થરનેય હું નમું,
શ્રદ્ધા તણું આસન જ્યાં નમું તહીં.

- સુંદરમ્

श्री कुंजबिहारी जी की आरती

श्री कुंजबिहारी जी की आरती

आरती कुंजबिहारी की, श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की ॥गले में बैजंती माला, बजावै मुरली मधुर बाला ।
श्रवण में कुण्डल झलकाला, नंद के आनंद नंदलाला ।
गगन सम अंग कांति काली, राधिका चमक रही आली ।
लटन में ठाढ़े बनमाली;
भ्रमर सी अलक, कस्तूरी तिलक, चंद्र सी झलक;
ललित छवि श्यामा प्यारी की ॥
आरती कुंजबिहारी की...
श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की…

 
कनकमय मोर मुकुट बिलसै, देवता दरसन को तरसैं ।
गगन सों सुमन रासि बरसै;
बजे मिरदंग, ग्वालिन संग;
अतुल रति गोप कुमारी की ॥
आरती कुंजबिहारी की...
श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की…
 
जहां ते प्रकट भई गंगा, कलुष कलि हारिणि श्रीगंगा ।
स्मरन ते होत मोह भंगा;
बसी सिव सीस, जटा के बीच, हरै अघ कीच;
चरन छवि श्रीबनवारी की ॥
आरती कुंजबिहारी की...
श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की…

 
चमकती उज्ज्वल तट रेनू, बज रही वृंदावन बेनू 
चहूँ दिसि गोपि ग्वाल धेनू;
हंसत मृदु मंद,चांदनी चंद, कटत भव फंद;
टेर सुन दीन भिखारी की ॥
आरती कुंजबिहारी की...
श्री गिरिधर कृष्णमुरारी की…

સ્નેહીનાં સોણલા આવે સાહેલડી !

સ્નેહીનાં સોણલા આવે સાહેલડી !
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે :
હૈયાનાં હેત તો સતાવે, સાહેલડી !
આશાની વેલ મારી ઊગી ઢળે.

ચડ્યું પૂર મધરાતનું, ગાજે ભર સૂનકાર :
ચમકે ચપળા આભમાં,
એવા એવા છે પ્રિયના ચમકાર :            રે સાહેલડી ! 
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે.

ઝરમર ઝરમર મેહુલો વરસે આછે નીર :
ઊને આંસુ નયનો ભીંજે,
એવાં એવાં ભીંજે મારા ચીર :               રે સાહેલડી ! 
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે.

અવની ભરી, વન વન ભરી, ઘુમે ગાઢ અંધાર,
ઝબકે મહીં ધૂણી જોગીની,
એવા એવા છે પ્રિયના ઝબકાર :           રે સાહેલડી !
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે.

ઝીણી જ્યોતે ઝળહળે પ્રિયનો દીપક લગીર :
પડે પતંગ, મહીં જલે,
એવી એવી આત્માની અધીર :             રે સાહેલડી !
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે. 

ખૂંચે ફૂલની પાંદડી, ખૂંચે ચંદ્રની ધાર :
સ્નેહીનાં સંભારણા
એવાં એવાં ખૂંચે દિલ મોઝાર :             રે સાહેલડી !
ઉરના એકાન્ત મારા ભડકે બળે.

* * *

રોઈ રોઈ આંસુની ઊમટે નદી તો એને કાંઠે કદમ્બવૃક્ષ વાવજો,

રોઈ રોઈ આંસુની ઊમટે નદી તો એને કાંઠે કદમ્બવૃક્ષ વાવજો,
વાદળ વરસે ને બધી ખારપ વહી જાય પછી ગોકળિયું ગામ ત્યાં વસાવજો.

             આંખોમાં સાંભરણ ખૂંચશે કણાની જેમ
                                                  પાંપણનાં દ્વાર કેમ દેશું?
             એક પછી એક પાન ખરશે કદમ્બનાં 
                                                   ને વેળામાં વીખરાતાં રેશું.

છલકાતું વહેણ કદી હોલાતું લાગે તો વેળુમાં વીરડા ગળાવજો.

             આઠમની ધોધમાર મધરાતે એક વાર
                                                  પાનીએ અડીને પૂર ગળશે,
             પાણીની ભીંતો બંધાઈ જશે
                                      ગોકુળને તે દી’ ગોવાળ એક મળશે.

લીલુડાં વાંસવન વાઢશો ન કોઈ, મોરપીંછિયુંને ભેળી કરાવજો.

             પૂનમની એકાદી રાતના ઉજાગરાને
                                                  સાટે જીવતર લખી જાશું,
             અમથુંયે સાંભરશું એકાદા વેણમાં 
                                                  તો હૈયું વીંધાવીને ગાશું.

ભવભવની પ્રીતિનું બંધારણ ભેટે તો વનરાવન વાટે વળાવજો!
લીલુડાં વાંસવન વાઢશો ન કોઈ, મોરપીંછિયુંને ભેળી કરાવજો.

* * *

કવિ પરીચય

વિદાય વખતે

વિદાય વખતે એમની પાસે એક નિશાની માંગી
                            મેં એક નિશાની માંગી
અશ્રુઓથી ભીંજાયેલી એક કહાની માગી,
મારા ઘરડા દિવસો માટે થોડીક જવાની માંગી…
                            મેં એક નિશાની માંગી…

મેં કરી વિનંતી
કે જાગતો રહીશ હું કયાં સુધી મને કોઇ હાલરડું આપો,
બાળક મનને રમવા માટે એક રમકડું આપો;
ઝુલ્ફની ખુશ્બો; સ્મિતની રોનક, નયનની મસ્તી આપો,
જતાં જતાં મારા સૂના મનને કંઇક તો વસ્તી આપો.

વિરહની રાતો પોતે જેને જીવની જેમ સંભાળે,
આપો એક વચન કંઇ એવું લાખ વરસ જે ચાલે.
પાયલ પહેર્યા બાદ પડયાં જે તે સૌ પગલાં આપો,
                             મેં એક નિશાની માંગી…

સૂણી વિનંતી બોલ્યા તેઓ નજરને નીચી રાખી,
‘દિલ જ્યાં આપ્યું પછી કહો શું આપવા જેવું બાકી?’
મારી યાદ હશે જો દિલમાં ને જો સૂરજ ઢળશે,
પ્રેમના સોગંદ રણમાંથી પણ તમને પનઘટ મળશે.
ઝુલ્ફની ખુશ્બો, સ્મિતની રોનક, નયનની મસ્તી મળશે,
ક્ષણભર યાદ કરી જો લેશો વસ્તી વસ્તી મળશે.

બાકી જેને ભૂલી જવું હો એ જ કહાની માંગે,
પ્રીતમ જેના મનમાં શંકા – એ જ નિશાની માંગે.
કેવો પ્રીતભર્યો આ ઠપકો, કેવી શીખ મજાની,
આથી બહેતર “સૈફ” શું મળતે બીજી કોઇ નિશાની!

– “સૈફ” પાલનપુરી